سروش: کلان منطقه سلامت باید به سمت مأموریت گرایی حرکت کند

به گزارش خبرنگار مهر، ظهر پنجشنبه در نشست شورای کلان منطقه 3 آمایش سلامت کشور که با حضور دانشگاه های علوم پزشکی ایلام، کردستان، همدان، اسدآباد و کرمانشاه و به میزبانی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه برگزار شد، علی سروش با تأکید بر ظرفیت های کلان منطقه ها اظهار کرد: شکل گیری و تقویت این مناطق می تواند زمینه رشد علمی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی را فراهم کند و در کنار سایر ابعاد توسعه، ارتقای سواد سلامت، کیفیت زندگی و امید به زندگی مردم را نیز دنبال کند.

وی افزود: برای اداره دانشگاه های علوم پزشکی باید رویکردهای جدیدی مورد توجه قرار گیرد و مسیر مدیریت امور با نگاه متفاوتی دنبال شود. شعار سازمان جهانی بهداشت مبنی بر «جهانی فکر کردن و منطقه ای عمل کردن» می تواند چارچوب مناسبی برای این مسیر باشد و اقدامات منطقه ای نیز باید از همین امروز آغاز شود تا به تدریج آثار مثبت خود را نشان دهد.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه با اشاره به گستردگی مأموریت های دانشگاه های علوم پزشکی تصریح کرد: این دانشگاه ها از پیچیده ترین مجموعه های مدیریتی محسوب می شوند، چرا که به صورت همزمان در حوزه های آموزش، پژوهش، فرهنگ، مسائل اجتماعی، بهداشت و درمان مسئولیت دارند و بیمارستان ها نیز ساختاری پیچیده و چندلایه دارند.

سروش ادامه داد: تصمیم هایی که در چنین مجموعه هایی اتخاذ می شود، می تواند بر کیفیت زندگی هزاران نفر تأثیر بگذارد و حتی سلامت نسل های آینده را تحت تأثیر قرار دهد؛ بنابراین تصمیم گیری در حوزه سلامت باید بر پایه کار کارشناسی، اطلاعات دقیق و خرد جمعی انجام شود.

وی با تأکید بر اینکه کلان منطقه صرفاً یک محدوده جغرافیایی نیست، گفت: دانشگاه های علوم پزشکی کرمانشاه، همدان، کردستان، ایلام و اسدآباد باید با همدلی، همکاری و کنار گذاشتن نگاه های بخشی، ظرفیت ها و نیازهای مناطق خود را شناسایی کرده و بر اساس آن، مأموریت های مشخصی را میان دانشگاه ها تقسیم کنند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه خاطرنشان کرد: منطقی نیست همه دانشگاه ها از نظر رشته های آموزشی، تجهیزات و مراکز تخصصی ساختاری مشابه داشته باشند، زیرا منابع کشور محدود است و باید ظرفیت های علمی، فضای آموزشی، تجهیزات و نیروی انسانی به شکل مشترک مورد استفاده قرار گیرد.

سروش افزود: آمایش سرزمین زمانی می تواند به تحول منجر شود که بر نیازسنجی واقعی، شناسایی ظرفیت ها و برآورد نیازهای نیروی انسانی استوار باشد و هر دانشگاه بخشی از مأموریت تخصصی کشور را بر عهده بگیرد.

وی تصریح کرد: باید از رقابت برای توسعه کمی دانشگاه ها فاصله گرفت و به سمت توسعه کیفی، مأموریت محوری و تقسیم کار تخصصی حرکت کرد؛ رویکردی که می تواند بهره وری ظرفیت های موجود را افزایش دهد.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه همچنین خواستار تغییر شیوه تصمیم سازی در کلان منطقه ها شد و گفت: تصمیم سازی باید از دانشگاه ها و از پایین به بالا شکل بگیرد. وزارتخانه وظیفه دارد سیاست های کلان و چارچوب های قانونی را تعیین کند، اما نیازهای هر منطقه باید ابتدا توسط دانشگاه ها شناسایی و برای تصمیم گیری در سطح ملی ارائه شود.

سروش با اشاره به ظرفیت های منطقه زاگرس اظهار کرد: این کلان منطقه باید بتواند از ظرفیت های موجود برای ایفای نقش در سطح منطقه ای، ملی و حتی بین المللی استفاده کند. همجواری با کردستان عراق و کشور عراق نیز فرصت مهمی برای گسترش همکاری های علمی، اقتصادی و اجتماعی و بین المللی سازی دانشگاه هاست.

وی توسعه فناوری های آموزشی، تقویت مرجعیت علمی، افزایش همکاری میان دانشگاه ها، انجام پژوهش های مسئله محور و توسعه شرکت های دانش بنیان را از اولویت های مهم کلان منطقه عنوان کرد و گفت: مهم ترین محصول دانشگاه، تربیت انسان های عالم، توانمند و اثرگذار است که بتواند در عرصه های مختلف اجتماعی نقش آفرینی کند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه بر ضرورت راه اندازی «داشبورد هوشمند منطقه ای» نیز تأکید کرد و افزود: یکی از چالش های نظام تصمیم گیری، دسترسی نداشتن به داده های دقیق و پردازش مناسب اطلاعات است و باید ظرفیت ها، نیازهای نیروی انسانی و عملکرد دانشگاه ها به صورت مستمر پایش و تحلیل شود.

سروش ادامه داد: بر مبنای داده های دقیق باید اهداف مشخص و قابل اندازه گیری برای کلان منطقه تعیین شود تا تصمیم ها بر اساس اطلاعات واقعی و قابل ارزیابی اتخاذ شوند.

وی با تأکید بر ضرورت اشتراک گذاری ظرفیت های آموزشی، پژوهشی و درمانی گفت: ضرورتی ندارد همه دانشگاه های منطقه تمام رشته های تخصصی و فوق تخصصی را به شکل مشابه ایجاد کنند؛ اگر یک ظرفیت علمی یا درمانی در یکی از دانشگاه ها وجود دارد، باید آن ظرفیت متعلق به کلان منطقه تلقی شود و سایر دانشگاه ها نیز بتوانند از آن استفاده کنند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در پایان بر تدوین مأموریت های تخصصی دانشگاه های عضو کلان منطقه، تشکیل کمیته های تخصصی، برگزاری نشست های کارشناسی و بهره گیری از خرد جمعی تأکید کرد و گفت: این نشست باید به نقطه آغاز و نقطه عطفی برای تبدیل ظرفیت های بالقوه کلان منطقه به دستاوردهای واقعی در حوزه سلامت، آموزش، پژوهش، اقتصاد و ارتباطات بین المللی تبدیل شود.